تنهایی

	تنهایی

عاشقانه خواهم زیست

گویند غروب جائیست که آسمان زمین را می بوسد... من امشب برای تو غروب می کنم ،

کجائی آسمان من !

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نيست و دلم بس تنگ است بی خيالی سپر هر درد است

باز هم می خندم آن قدر می خندم که غم از روی رود

بودنم را هيچ کس باور نداشت هيچ کس کاري به کار من نداشت بنويسيد بعد مرگم روي سنگ

با خطوطي نرم و زيبا و قشنگ او که خوابيده است در اين گور سرد بودنش را هيچ کس باور نکرد

نه از خاکم نه از بادم نه در بندم نه آزادم نه آن لیلاترین مجنون نه شیرینم نه فرهادم فقط مثل تو غمگینم

فقط مثل تو دلتنگم اگر آبی تر از آبم اگر همزاد مهتابم بدون تو چه بی رنگم بدون تو چه بی تابم...

بازیچه دست یار بودن عشق است در پنجه غم شکار بودن عشق است در محکمه ای که یار باشد قاضی

محکوم طناب دار بودن عشق است

من نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: درعصرهاي انتظار،به حوالي

بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام!

درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي

هر انسانی که بدنیا می آید برای یافتن گمشده ای می آید که رسالت اوست .

من هم چیزی را گم کرده بودم که نمی دانستم چیست.

بارها و بارها اتفاق می افتاد که احساس می کردم آن را یافته ام،زمانی

در لذت های حقیقی و نا حقیقی ام ، زمانی در نوشتن هایم ،

زمانی در آموختن علم ، زمانی در جسارتم برای بد بودن ، زمانی در شعر و زمانی در تو

فریاد من از داغ توست.....بیهوده خاموشم مکن....حالا که یادت میکنم

.....دیگر فراموشم نکن......همرنگ دریا کن مرا.....یکبار معنا کن مرا

قانون پايستگي عشق: عشق بوجود مي آيد,ولي هرگز از بين نمي رود

,بلکه از صورتي به صورتي ديگر و از اشخاصي به اشخاصي ديگر منتقل و تبديل ميشود

دستها بالا بود هر كس سهم خودش را مي طلبيد سهم هر كس كه رسيد داغ تر از دل ما بود.

ولي نوبت من كه رسيد !سهم من يخ زده بود! سهم من چيست مگر؟ يك پاسخ!

پاسخ يك حسرت!سهم من كوچك بود قد انگشتانم...عمق ان وسعت داشت

...
وسعتي تا ته دلتنگي ها... شايد از وسعت ان بود كه بي پاسخ ماند.....!

آنقدر در گفتن يک حرف حاشيه رفتم
وبه جاي نوشتن تنها يک کلمه گوشه ي دفتر خاطراتت
شعر هاي حاشيه اي نوشتم !!!!
تا عاقبت در حاشيه چشم هايت افتادم
حالا که حاشيه نشيني را تجربه مي کنم
بگذار فقط يک حرف حاشيه اي ديگر بزنم
دوستت دارم

زندگی عشق است عشق افسانه نیست آنکه عشق را آفرید دیوانه نیست

عشق آن نیست که کنارش باشی عشق آنست که به یادش باشی...

تحمل تنهايي از گدايي دوست داشتن آسان‏تر است،

تحمل اندوه از گدايي شادي راحت‏تر است. بهتر است انسان بميرد تا به گدايي زندگي برخيزد

ما در ره دوست نقص پیمان نکنیم... گرجان طلبید دریغ از جان نکنیم...

دنیا گر از زیبارویان لبریز شود... ما پشت به دوستان قدیمی نکنیم...

لالالالا نخواب دنیا خسیسه. واسه کم آدمی خوب می نویسه.

یکی لبهاش تو خوابم غرق خندست. یکی پلکش تو خوابم خیس خیسه...

محبت را به دل دادن صفای سینه می خواهد. به یاد همدیگر بودن دل بی کینه می خواهد.

در زندگي بارون نباش که فکر کنند با منت خودتو به شيشه مي کوبي

ابر باش تا منتظرت باشن که بباري